Manifest
Een inkijkje in mijn overtuiging, hoe ik denk, mijn waardenpatroon, toetscriteria en het filter dat ik hanteer om tot keuzes te komen.
Wat ik geloof
Ik geloof dat de meeste mensen – net als ikzelf – in de kern op zoek zijn naar hetzelfde: betekenis, verbondenheid, veiligheid, ruimte om zichzelf te zijn.
Hoe ik denk
Ik heb in de basis drie manieren van denken die bij mij horen. Die manier is niet neutraal. Zij kleurt hoe ik gesprekken voer, welke vragen ik stel, wat ik opmerk en wat ik laat liggen.
Verschil produceert inzicht
Inzicht ontstaat niet wanneer iedereen het met elkaar eens is. Inzicht ontstaat bij wrijving, bij contrast, bij de vraag "maar waarom eigenlijk?" op het moment dat niemand die meer stelt. Dit betekent niet dat ik conflict opzoek. Het betekent dat ik verschil opzoek. Een ander perspectief. Een onverwachte invalshoek. Dat kan spannend zijn. Het kan schuren. Verschil vraagt om openheid, om vertrouwen, om kwetsbaarheid.
De luis in de pels
Deze benadering is hoe ik dat verschil meestal aanbreng. Niet als luidruchtige contrair, niet als de zeur aan tafel, maar als iemand die met een vraag het gesprek een halve slag weet te draaien. Zodat wat eerst vanzelfsprekend leek, opeens weer bevaarbaar wordt. Niet om te storen. Om te helpen.
Trage zekerheid
Ik denk langzaam. Ik heb geleerd dat niet als een tekortkoming te zien, maar als een kracht. Wat ik traag overweeg, zit meestal goed. Wat ik snel beslis, heb ik vaak achteraf moeten bijstellen. Trage zekerheid is iets dat ik hoog houd. Niet traag als smoes om niets te doen, maar traag als eerbied voor complexiteit. Als ruimte om te mogen twijfelen.